Jeśli łza jest nie do naprawy, chirurg usunie uszkodzenia łąkotki tkanki. To się nazywa łąkotki, i jest to procedura, która odbywa się znacznie częściej niż menisk naprawy. Około 85% wszystkich menisk procedury zostały częściowo meniscectomies.
Takie podejście jest konieczne, jeśli łza obejmuje obszary, które są menisku w stanie wyleczyć, na przykład, jeśli nie ma dopływu krwi do obszaru lub jeśli zużycie jest zbyt postrzępiony i nie mogą być szyte z powrotem. W zależności od wielkości i lokalizacji łza, chirurg może wykonać w całości lub części łąkotki.
Jak sama nazwa wskazuje, podczas częściowego łąkotki chirurg usuwa tylko uszkodzony segment (-y) menisku. W zależności od konkretnej sytuacji może to oznaczać coś od drobnych przycinanie krawędzi menisku usunięcie większości konstrukcji. We wszystkich przypadkach chirurg próbuje opuścić tyle normalne i zdrowe tkanki łąkotki, jak to możliwe oparte na teorii, że im mniej tkanki usunięte, tym mniej zwyrodnienie opracuje lub kontynuować.
Usuwanie całej łąkotki, albo przyśrodkowej lub bocznej, nazywa się zakończyć łąkotki. Jeśli zużycie jest zbyt duże, lub jeśli cięcia w całej łąkotki, być może nie ma alternatywy. Na szczęście tylko niewielki odsetek pacjentów poddane pełnej łąkotki w porównaniu z liczbą, którzy się częściowe łąkotki.
Po usunięciu łąkotki jest prawdopodobne, stawu kolanowego i będzie dalej zdegenerowanych pacjenta może rozwinąć się zapalenie kości i stawów lub inne choroby, które wymagają dalszego leczenia operacyjnego.
Popularity: 3%